Genieten van de reis
Genieten van de reis

Genieten van de reis

16 nov 2017

We reizen continu. Op allerlei vlakken. Één van onze grootste reizen is het leven zelf. Van de geboorte tot de dood. Een wonderlijke weg. Vol van hoogtepunten en ook moeilijke perioden. Het leven zelf is weer onder te verdelen in ontelbare reizen. Groot en klein. Vader of moeder worden. Een kind grootbrengen. Carrière maken. Of het nastreven van doelen. Een innerlijke reis maken, een echte vakantie of zelfs een verre ontdekkingsreis. Allemaal reizen. Het zijn deze reizen die het leven zijn ritme en dynamiek geven. Maar geniet je er wel van? Hoe voel jij jezelf tijdens jouw reizen? Ik schrijf over mijn eigen ervaring en wat ik hierin leerde. Wellicht herken jij er iets van jezelf in.

Er al willen zijn

Ik fietste laatst naar huis. Het was ochtend. Langs mij raasde van alles voorbij. Fietsers. Allen waren tegen de klok aan het racen. Blik strak. Te laat vertrokken. Haast, of geen zin? Het kwam op mij over alsof ze allemaal al ergens wilden zijn. Maar ze waren er niet. Ze leven in het hoofd! Een stuk waar ik zelf ook al vaker mee worstelde en op zijn tijd nog steeds mee worstel. In mijn blog Meanderen langs de Dales Way schreef ik er al over. En ook nu zit ik zomaar te vermoeden dat dit niet de laatste keer is dat ik hier tegenaan loop.

Stap voor stap

Tijdens het lopen van de Dales Way merkte ik dat ik te veel bezig was met waar ik die dag wilde zijn of eindigen. Een einddoel. Ik worstelde me door de talloze kilometers heen. Ze waren zwaar. Overal in mijn lichaam begon ik pijntjes te voelen. Ik genoot niet. En dat terwijl ik mezelf voorafgaand aan deze wandeltocht had voorgenomen te lopen totdat mijn lichaam aangaf dat het genoeg was. Of als ik natuurlijk op een prachtige plek aangekomen was en ik daar wilde blijven. Langzaam sijpelde het bewustzijn naar binnen dat ik op deze manier mezelf voorbij aan het lopen was. Dit wilde ik niet! Ik ging ermee aan de slag.

Dead womans pass tijdens de Inca Trail, Peru
Boom aan een meer tijdens wandeling in Torres del Paine
Wandelaar zit bij een ruïne tijdens het lopen van de Inca Trail Wandelaar staat op rots in blauw meer onder de bergpieken van Fitz Roy

Loslaten

Tja, loslaten. Wellicht het grootste thema en uitdaging in onze levens. In allerlei verschillende fases in ons leven worden we ermee geconfronteerd. Zo ook dit keer. Loslaten van mijn einddoel. Niet al ergens willen zijn. Op de dagen dat het me lukte om los te laten ervoer ik echt iets heel bijzonders. Het lopen was licht. Ik genoot intens van de natuur, de ontmoetingen met mens en dier. Een vol gevoel werd dan meester over mij. Wauw. Er waren dagen bij dat ik 29 km liep, inclusief flinke beklimmingen en afdalingen. Met 20kg op mijn rug. Het ging vrijwel moeiteloos. Zonder pijntjes. Wat een verschil!

De flow

Ik zat in de flow. Een toestand waarbij alles vanzelf lijkt te gaan en er ongevraagd mooie dingen of kansen op jouw pad komen. Ik ervaar ‘de flow’ steeds vaker. Ik denk dat dit komt doordat ik steeds meer leer om trouw te blijven aan mijn gevoel en dit durf te volgen. Daarnaast kan ik ook steeds beter naar mijn lichaam luisteren. Dit is en blijft voor mij een proces van vallen en opstaan. De flow is niet constant. Het komt en het gaat. Ik vind het een wonderbaarlijk iets. Deze afwisseling maakt het leven voor mij zo interessant en mooi.

Contrast

En dan kijk ik weer om me heen. Dan denk ik weer aan die fietsers. Niet alleen zij, maar alles raast voorbij. Het lijkt wel of iedereen rent. Met grote haast streven zij hun doelen en dromen na. Luchtkastelen? Ik zie dat veel mensen niet genieten van hun reis en wat ze in het hier en nu meemaken. Het doet me pijn nu ik dit meer en meer besef. Ik ben soms zo benieuwd naar wat ze echt willen? Is dit echt hoe ze willen leven? Ik ervaar zelf dat het anders kan. Ik denk dat deze mensen gevangen zitten in hun eigen keuzes en verwachtingen. Ik vind het heftig.

Bezieling

Ik denk dat dit komt omdat veel mensen niet of te wenig in contact en verbinding staan met zichzelf of de omgeving waarin ze leven. In onze maatschappij zie ik dit steeds meer als het grootste gemis. Ontzieling. Wat zijn we meer dan robotten? Wanneer we ons zonder passie, bezieling en bevlogenheid door het leven heensleuren? Als jij niet voelt wat jouw lichaam aangeeft dan ga je zeker over je eigen grenzen heen en kan jij ook naar anderen niet jouw grenzen aangeven. Dit is de perfecte broeilaag voor lichamelijke en psychische klachten. Klachten die overal in de maatschappij in rap tempo de kop opsteken. We voelen niet wat ons lichaam aangeeft. Daarnaast is de bezieling in wat we doen bij veel mensen vrijwel afwezig. Dit levert geen energie op! Deze neerwaartse spiraal levert alleen maar meer en meer klachten op.

Herkenning

Het raakt me echt om mijn medemens zo te zien worstelen. Dit komt omdat ik het herken. Niet alleen kwam ik dit tegen tijdens het lopen van de Dales Way, ook in mijn privéleven heeft het een grote rol gespeeld. Steeds maar ergens willen zijn. Doelen willen halen. Niet het proces doormaken, maar er willen zijn. Doel behaald? En weer door. Mijn focus lag meteen weer op het volgende doel aan de horizon. Met oogkleppen op bewoog ik me in het leven van het ene naar het andere doel. Het zoog me helemaal leeg. Energieloos. Ik genoot niet. Ik was verdoofd voor de signalen die mijn lichaam aangaf. Uiteindelijk werden deze steeds heftiger en voor mij was zo doorgaan geen optie meer. Ik wilde ernaar luisteren.

Hand in hand

Ik beleefde mijn reis niet. Waarom laat ik dit ten koste gaan van mijn eigen welbehagen en plezier? Ik gunde mezelf het plezier en de schoonheid van de reis niet. Ik leerde dat mezelf goed voelen niet hand in hand gaat met het dwingen van mezelf om doelen te halen. En jij? Jezelf goed voelen, jezelf koesteren (grenzen aangeven), geluk en plezier kunnen een wezenlijk onderdeel zijn van jouw dag en jouw reis. De signalen van jouw lichaam horen en leren aanvoelen is de sleutel om jezelf goed te voelen tijdens het ‘reizen’. Koestering van jouw lichaam. Zelfliefde. Je kan er voor kiezen dit niet serieus te nemen en het niet ‘implementeren’ in jouw dagelijks leven. Het zal ongetwijfeld leiden tot onvrede, lichamelijke en fysieke klachten.

Terug naar jouw kern

Voel jij jouw lichaam aan? Zijn er bij jou klachten die in eenzelfde situatie of plek keer op keer de kop op steken? Uiteraard wil je die klachten niet. Maar door deze klachten te ontkennen ga je voorbij aan wat deze klachten jou proberen te vertellen. Mijn advies is om er wel naar te luisteren. Zoek hulp om deze klachten te doorgronden en er achter te komen waarom deze klachten zich voordoen. Vaak is het omdat jij niet doet wat jou echt drijft. Wat drijft jou echt? Waar krijg jij energie van? Wat is jouw weg? Leren voelen wat jouw lichaam aangeeft. Jouw gevoel vertelt jou wat jij wilt. Jezelf gunnen je goed te voelen tijdens het reizen in het leven is een kunst. Maar een die wel is te leren.

Een reis van duizend mijlen vangt aan met een enkele stap.

Wouter

Ola! Thanks for catching up with me! Please leave me a nice comment or a constructive criticism.

Did you really like it? Sharing is caring. Spread the word and let your friends know!

  • Icon Instagram Picture My Way
  • Icon Newsletter Picture My Way
  • Icon Facebook Picture My Way

Hey, laat iets van je horen! Je maakt me blij met een leuke reactie of opbouwende en kritische post.

Vond je het waardevol? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ontvang één keer per 2 weken mijn nieuwste blogs in jouw mailbox.

  • Icon Instagram Picture My Way
  • Icon Newsletter Picture My Way
  • Icon Facebook Picture My Way
Wouter

Comments

Arian Reply

Fijn stuk weer Wouter! Dat 'voelen' is een interessant onderwerp. Waar zit je gevoel eigenlijk? Zit het in je geest? In je hersenen? Of is dat hetzelfde? Ze zeggen altijd: 'voelen' doe je met je hart. Maar is voelen een chemische reactie? (Met een lichamelijke reactie (emotie) tot gevolg?) Misschien begint het dan toch in je hoofd. Of in je geest... Hmmm....lastig. Gedragspatronen zitten ook in je hoofd. Zo ook veel van je leed. Ik zou willen dat... Gautama Buddha had mooie inzichten: Wat de geest ook ervaart, het reageert vaak met begeerte en dat gaat altijd samen met ontevredenheid. Als het iets onaangenaams ervaart wil het ervan verlost zijn. Als het iets fijns ervaart, zijn we bang dat gevoel kwijt te raken of willen we dat het sterker wordt. We moeten proberen om er naar te kijken wat het is. Meer is het niet, minder ook niet. Als dat lukt kun je loslaten. Geen verwachtingen. Genieten van het moment!!

Wouter Reply

Dank je wel Arian! En jij bedankt voor het reageren! Het 'voelen' is zeker interessant. Ongrijpbaar en toch ervaar ik het ook als tastbaar. ik geloof dat je 'voelen' kan leren. Voelen begint in 'mijn waarheid' zeker niet in het hoofd. Het hoofd en de hersenen zijn voor mij verbonden met het 'denken' en de ratio. Het voelen en het denken beïnvloed elkaar altijd. Leren en durven vertrouwen op mijn gevoel brengt mij steeds dichter tot wat ik echt wil. Door gedragspatronen te leren herkennen, erkennen en de onderliggende emotie (gevoel) te doorgronden en verwerken kan je de littekens van het verleden helen (het leed).

De behoefte of begeerte in iemand, die inderdaad kan leiden naar ontevredenheid, kan je ook iets zeggen. Waarom heb je behoefte aan datgene (liefde, koestering, geld, materie, controle enz.)? Dat zijn echt serieuze en interessante vragen. Ik ervaar dat je daarin zoveel over jezelf leert. Dit is voor mij onlosmakelijk aan kunnen en leren voelen.

Ik vind het echt tof dat je hier ook mee bezig bent! Dank je voor jouw mooie reactie! Het zet me aan het denken. Hopelijk kunnen we er samen van leren en groeien!
Please leave a comment!
Geef jouw reactie!
Picture My Way maakt gebruik van cookies. Yammie! Je kan er meer informatie over vinden in mijn privacy verklaring. Ben je het er mee eens? Klik dan 'Ok'. Uiteraard mag je mijn cookies ook weigeren.
Privacyverklaring Ok Weigeren